CZTERY PORY ROKU

0
22

W sobotę, 23 października 2016 r. o godz. 17.00 w Sochaczewskim Centrum Kultury przy ul. Chopina 101 wystawiony został spektakl: „Cztery Pory Roku”. Na jednej scenie wystąpiła Sochaczewska Orkiestra Kameralna Camerata Mazovia i Zespół Taneczny Abstrakt.

Usłyszeliśmy muzykę m. in. Vivaldiego i Beethovena, do której układy taneczne wykonał zespół taneczny Abstrakt.

Kierownictwo muzyczne- Artur Komorowski

Reżyseria i choreografia- Monika Osiecka-Jaworska

Scenografia- Monika Boruta-Sałacińska

Bilety kosztowały 15 zł.

Opis przedstawienia:

Kiedy życie przychodzi, nie można go uniknąć, trzeba je przeżyć. Jednak kiedy odchodzi, nie można go zatrzymać. Jesteśmy nieodłączną częścią świata przyrody. Tak jak wszystkie żywe organizmy, rodzimy się, dojrzewamy i umieramy. Przebieg ludzkiego życia, można porównać do przebiegu czterech pór roku. Cykliczne roczne zmiany w naturze są niezbędne do zamknięcia odwiecznego koła życia i przypominają nam o nieodwracalności mijającego czasu. Każdy z nas przeżywa je na swój sposób.
Wiosna, to okres gdzie wszystko rodzi się i budzi do życia. Jesteśmy pełni nadziei, niewinni, przepełnieni radością i pełni energii. To cała gama pomysłów, odkrywania wszystkiego, co nieznane. Lato to czas szaleństwa, beztroski i spełniających się marzeń. Jest to wkraczanie w świat dorosłości, młodzieńczy bunt, zmienność nastrojów, burze hormonów, pierwsze zauroczenia, pierwsze miłości, tworzenie związków małżeńskich, partnerskich czy też innych relacji z drugim człowiekiem. Jesienią wkraczamy na drogę schyłku życia. W tym okresie człowiek zbiera żniwo swoich wcześniejszych decyzji. Zaczyna głębiej zastanawiać się nad sensem życia, staje się bardziej refleksyjny. Jesień przynosi smak goryczy, przygnębienie, rozczarowanie, zmęczenie i zmiany zachodzące w ciele i w umyśle . Człowiek powoli opada z sił, a jego sprawność fizyczna jest coraz mniejsza. Zima daje wytchnienie. Przychodzi niepostrzeżenie i chociaż każdy się jej spodziewa, to zawsze zaskakuje swym nadejściem. To czas odpoczynku, ale i samotności. Zima dla człowieka to osiągnięcie kresu życia i zakończenie swej ziemskiej wędrówki.

Fot.: Jakub Wasilewski

SCK

.