Spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki

0
36

Botanika duszy to powieść kwiecista. To powieść, w której każde słowo zostało odpowiednio wyważone, choć słów w powieści autorka nie szczędzi. Tak, jak kolorowy jest świat orchidei, tak barwny jest język powieści. Elizabeth Gilbert dokonała rzeczy z pozoru niemożliwej. Z poetycką wrażliwością opisała rządzący się sztywnymi prawami świat nauki. Autorka w ujmującym, kwiecistym stylu prowadzi czytelnika przez meandry badań, analiz i wniosków. Botanika duszy to znakomite, rzadko w powieściach spotykane połączenie barwnego języka i doskonałego stylu z analitycznie wręcz przemyślaną treścią.

Powieść Elizabeth Gilbert to także plejada niezwykłych osobowości. Oprócz postaci fikcyjnych na kartach książki pojawiają się najważniejsi odkrywcy i naukowcy XIX wieku. Botanika duszy to pochwała rozumu, chęci zdobywania wiedzy, bez względu na status społeczny czy płeć. Gilbert udowadnia w swojej powieści, że wiedza od najdawniejszych czasów była walutą, którą można było zapłacić niemal za wszystko. Wie to Henry Whittaker i wiedzę tę wpaja swojej córce, Almie.

Ogromne wrażenie wywrze na czytelniku to, jak autorka przygotowała się do tego, by napisać naprawdę wiarygodną powieść. Elizabeth Gilbert umiejętnie powiązała wydarzenia historyczne – w tym wyprawy kapitana Cooka – ze zdarzeniami i postaciami fikcyjnymi. Dużą starannością wykazała się również podczas opisywania niesamowitego, choć raczej obcego przeciętnemu czytelnikowi świata roślin. Mnogość nazw (w tym łacińskich) i gatunków roślin, liczne opisy ich odmian czy siedlisk sprawiają, że czytelnik ma wrażenie, jakby wertował nie powieść, lecz przewodnik botaniczny.

Botanika duszy to jednak także opowieść o celach, jakie stawiamy sobie w życiu. O tym, że realizacja ich nie zawsze oznacza osiągnięcie pełni szczęścia. To historia o godzeniu się z tym, czego nigdy się nie otrzyma, co się przegapiło i z tym, co już się straciło. Botanika duszy to wielka pochwała życia w każdym jego wymiarze – od preparatów mikroskopowych po niezbadany wszechświat. To zachwyt nad różnorodnością życia, podziękowanie za możliwość badania otaczającego nas świata i współegzystowania w nim.

Botanika duszy to najlepsza książka Elizabeth Gilbert, znacznie odbiegająca i zrywająca z nieco kiczowatym i naiwnym stylem poprzednich jej powieści. To jedna z tych książek, wokół których trudno przejść obojętnie. To powieść, która pozostawia w czytelniku wrażenie niedosytu, konieczność odpowiedzenia sobie na najbardziej fundamentalne pytania oraz sprawiająca, że chce się coś w swoim dotychczasowym życiu zmienić. Botanika duszy to powieść, która spodoba się wszystkim miłośnikom literatury pięknej. To bowiem jedna z najlepszych powieści, jakie ukazały się w ostatnich latach. To – przede wszystkim – książka, która dzięki swej niewiarygodnie wręcz analitycznej i przemyślanej konstrukcji ujmie czytelników o ścisłych umysłach. „ ( z recenzji Magdaleny Galiczek – Krempy)

Następne spotkanie DKK odbędzie się 28 listopada o godz 17.00. Zachęcamy do przeczytania książki Anny i Marcina Mellerów „Gaumardżos ! Opowieści z Gruzji”. Serdecznie zapraszamy.

Miejska Biblioteka Publiczna   

.